« درخت تنها»
مـث یه درخــت تنــها، تــوی خشکـــی کویـــری
بی حصارتوو چنگِ شن باد،عمریه که تواسیری
برگایک به یک که مُردن،شاخه هاتم که شکستـه
بی ثمر،حتــی بی سایه،واسـه یه عاشــق خستـــه
نه پرنده ای روشاخَـت،نه کـه همسایــه ی رودی
حنجرهَ ت خاموشی شب،نه صدایـی،نه سُـرودی
توو گلـوت یه بغض کهنه،پُــره حسـرتِ همیشــه
زخـم کاریه بدی که، پُـل زده حتــی توو ریشـــه
آرزوهای قشنگـت توو خــزون قصــه مُـــــردن
نفســای آخــرتـو،دل به هــرچــی شــد،سپـــردن
ریشه ها توو خاکِ مُـرده،نمی تونه جون بگیـره
واسه گُـل کردن بــرگا،دیگه دیــره،دیگه دیـــره
« مُردن »
دیگه برام حرفــــی نمونده دیگه برام راهــی نمونــده
نفـس نفـس بـی تــو بریـدم دیگه برام آهـــی نمونــده
بــذا کــه با گلـــوی بارون رودشت دل حسرت ببارم
ستــاره ها زخمـیِ دردن وقتی شبــا تو رو نـــدارم
دیگه نه حس پَــرگرفتــــن دیگه نه شوق دل سپــردن
این زنده بودن بی تومرگه منُ بده به دســت مُــــردن
بهارُ خــط زدی رو قلبـــم نقــش یه پاییـزُ کشیـــــدی
من بی توبه خودِ تباهــــی توبه غرورشب رسیـــدی
حالاتوو این سکوتِ بی تو دارم غزل غزل می پوسم
واســــه تحمـــلِ دقـیـقــــه دستای گریه رومی بوسـم
« من- تو»
مرد ســربه زیــرمــن
خســته واسیـــــرمــن
تــوجــــوانِ عاطفــــه
دلخـــرابِ پیـــرمـــن
توعطش عطش هنوز
اززمانـه سیـــرمــــن
زنده تاهمیشـــه تــــو
مرگِ ناگــــزیرمــن
رودبیکــــرانـــه ای
ماهی حقیــــرمــــن
تــــوغـرورقهوه ای
چایـی وپنیــــرمـــن
جنگــل وچکــادتــــو
دره وکــویــــرمـــن
« سماع »
دریاشدم برای تو،بـــــرساحلــــم برقـص
کولی تبار،دخترکـــی دردلــــم برقــــص
تا درسمـــاعِ عشــــق بیایـــــم،تــوازازل
روح خـــدای عشق!برآب وگِـلم برقــص
درپیچ وتاب رقص تومی میرم ازعطش
حتی اگرشبی بشـــوی قاتلــــم بـرقـــص
تا در بیاید ازحدقـــه چشــم صد حســود
جای هزارشمع،تــودرمحفلـــم برقـــص
تا آتشی! حرارت ونوری،بـه پیــچ وتاب
شـــب درمیان هیـــزم ناقابلـــم برقـــص
باران سبــــزمعجــزه!عیســی دمِ نسیـــم
برسرزمین مرده ی بی حاصلم برقــص
آیینه کــن تمـــام مــــــــرا،مثــل باورت
منصورباش!برسرِ دارِ دلــــم برقــــص
« عروسک»
دلم به حالت می ســـــوزه ملوسک خوشگـــــــل من
عروسک بازی می کــنی عزیــز مادر،دل مــــــــن!
امروز عروسک بازیـــــو فردا عروســــک بازیــــه
داری برا ش قصه می گی گــوش می کنـــه نازنازیه
می شنـــوه! دم نمــــی زنه نگو چرا هیـــچ نمی گیــن
اون که عروسک می سازه دوختـه لباشــــو،نازنیــــن
نه ا ینکـــه حرفـــی نداره بغض شده حرفا تووگلوش
نگاش داره حرف می زنه نگاشو دوخته روبــــروش
امروزعروســـــک دستته عروسک کــــــوکــــی نا ز
فردا خـــودت عــروسکی توو دستای عروسک سا ز
عروســــک بازی کافیـــه نذارکه بازیچــه باشــــــی
بزرگ شوقــــــدآسمــــون تاکی می خوای بچه باشی
تقدیم به روح زلال ترانه مریم اسدی
« کوه آهن »
ای عـطش عـطش ترانـه ،رو لبـــای تـــوشکـفـتـه
کودک معصوم بارون،توی چشمــــــای توخـفـتــه
پــرازآوازپــرنـــده،پــرازاحــســا س غــــــروری
تو با واژه واژه شعــرات،واسه دل سنگ صبوری
معــنــی سبـــز تبســـم ،رولـــب ســـرخ غــروبـی
من بَـــدم که نمی تونم که بگم چقـد تو خـــوبـــــی
کاسه ی گدایی دستِ مهــربونی پیـش چشمــــا ت
دسته دسته نورودریا،شاخــه شاخـــه گل سرِ رات
روزا ازسخاوت تــو،جون می گیره تن خورشیـــد
جای یأ س وغم تـــوو سینه،با توپر می شه از امید
ای به شب دل نسپـــرده،رخـوت شبامـــــو بشکــن
استقامــتُ بیــامــــوزبـــه دل مــــن،کــوه آهـــــــن
تشنه ام، کــویر دردم ،ای تو اَبـر پـر ازاحســـا س
سیرِ سیر ببا رکه دُ نیام ،بشــه لبریــــزِ گـــل یا س
ای عـطش عـطش ترانه ،رو لبا ی تـــــوشکـفـتــه
ای سکـــوتِ محضِ چشمات ،پُـــره حرفای نگـفته
تو می گی با هـــرنگاهــــت،ازصداقـــت پـرنـــده
آسمــــــون کـوتاه کـوتاه ،همــتِ عشقـــت بُلـنــد ه
معنی سبـــز تبسم ،رو لــــب ســــرخ غــروبـــــی
مثِ شیرینــی خرمـــــا ،روی نخلای جـنـــوبــــی
تو بیا واسطه ام شُـو،پُـل بـزن از مــن بــه دریــــا
منو ازشبام رهــا کـــن،برســــون به صبح فــــرد ا
فک نکنی اگه بری ،بعـــــد تو دریــــــــــا می میره
امروزُکُشتی بی خیــــــال، کی میگه فـــــردامی میره
فک نکنی اگه بـــــری ، بی آسمـــــــــــونه د ل مـن
پشت حصــــــا رشیشه ای ، تنهــــــا می مونه دل من
خوش نکنی یه وقت دلو ، هیشکی تورو دوس نداره
توواین سیــــاهی شبــــا، راهــــتو فـــــــا نوس نداره
اینا فقط عروسکن ،شکلکی از پــــــــــارچه وپشـــم
ازهرچی حسه خا لین، نه دوستی میــد ونن نه خشــم
فک نکنی که عـــــــــــاشقن، تورو یه قدیس می بینن
با اون دوچشـــم شیشه ای فقط یه تنـــد یس می بینن
چطور میشه عروسکــــا ، توو قلب تو نفــــــــوذ کنن
شبــــای تـــــــاریک تو رو شبِ ستــــــاره سوزکنن
وقتی که قلبی ندارن،چطــــــــــوری عاشقت بشن ؟
اگه یه وقت دریـــــا بشی دروغه قــــــــــا یقت بشن
زخم دقایقت می شن، زخمی تر از اینــــــــی که هس
به عشق من دل نــــــــــدادی، د لُ دادی دست هـوس
تنها منم که میــــــــــــــدونم ،توو دل تو پر ازغمـــــه
پرازســـــوال بی جـــــــواب، پرازســــــوال مبــهمه
به خـــــاطر غم خودت ،به خـــــــــــــاطر غم خــودم
حـــوا می خــــواستم که بشی ،کنــــــــــارآدم خـــودم
واسه رهایی از غمــا ت ،بد راهی رفتی می دونـــی؟
فردا دیگه خیلی دیـــره، اووقتـــه که پشیمـونــــــــی
از چاله توو چاه افتادی ،به آه خــــــوش نمــــی رسی
فک می کنی رهـــــــــــا شدی ولی هنـــوز توو قفسی
امروزشون با تو خوشه ،با یکی دیگه فــــــــــرداشون
فــردا که تو پر از غمی ، اونا خوشن بـا دنیــــــاشون
خیلــــــــــی بهت امون دادم ، اما مجـــــــــــالم ندادی
صدآسمــــــون بهت دادم، یه ذره بـــــــــــا لم نـدادی
فـــــــردا سراغ من نیـــــای، من دلمو سنگ می کنم
اگه یه وقت مــــــــاهی بشی، قلبمو خــرچنگ میکنم
«شب شکسته»
تـــوی این شـب شکـــستـه، شـــب بــی خاطـــره ی بــد
چـشــم بـراش مـونــدم ومـونــدم، امـّا اَزسـفــــرنـیـومــد
خیره به هرچی که جاده اَس خط به خط، لحظه به لحظه
مـــُردم ازایـنهــمـه رخـوت، هـمـه جا سکوتِ مــحـضه
اونکه رفت ومــث رؤیا تــوو شـــبِ حـادثــه گــم شـــد
دخـترچــل گیــس زیــبا، تـوی فـصــل قــصه گم شـــد
دیگه از تــرانه خـونـــدن، دیگـــه ازغـــــــزل سرودن
دیگــــه ازهـرچی وهــرکی، خـستـــه اَم حتــی زِبـودن
رج بــــه رج شبای زخــمی، بی ستـاره خـواب نـدارن
ابـــرای دلگیـــروتنــــها،غــصه هاشـــونــو مــی بارن
توی فصل بی صدایی، کـاش صداش توو من بپیچــــه
کاش بـدونـــه هـمـــه دنـیـا،بی وجــودش هـیـچِ هـیچــه
آخ اگـه کابـوس دردُ ،مــی گــرفــت ازخـواب قـصــــه
پُــرمی شـد اَز واژه ی عـشـق، هـمـه ی کـتاب قـصـــه
تـوی این شــب شکـسـتـــه، شــب بــی خـاطــره بــــــد
ازشهـر دلی شلــوغ می گویی تـــو!
آشفته وبی فـــروغ می گویــی تـــو:
دنیا وهــــزارمشکـل وبــدبخـتــی...
:عاشق شده ای دروغ می گویی تو!
باهرچه که هست مهربانی بکنیــم
ازعشق بیا که قــدردانی بکنـــــیم
آنجاکه شده عشق همه هستی اشان
ای چشم بیــا چشـم چـــرانی بکنیم
عاشق نه به دریا به دل پاک بزن
دل را به دل راه خطـــرناک بزن
تا کوه شوی باد تــورا بَـــــرنَکند
ماننددرخت ریشه در خاک بـزن
ای عشق دلم ،هم اَبــدم هم اَزلـــم
لب تشنه ی مهرم، بشنو از غزلم
ازاینهمـــه هندوانـــه نفـرت دارم
بگـذارکمی عاطفــه زیــر بَغَـلـــم
تا گمشـده در کوچـه باریک شدیــم
از تیره دلی مان شب تاریک شدیم
ای وای به ما ،دیررسیدیم به عشق
ازبس که گرفتار ترافیــک شدیـــم
دندان که هوس کرد بنَک می خواهد
دل له له اگر،باد خنک می خواهــــد
عاشق شده ها زخمی چوب فـلک اند
عاشق شده ام ،دلم کتک می خواهــد
گــل بـــرسرهــرستاره می باری تــــو
هرجا کـه دلی همیشــه دلـــداری تــــو
بایــــــد به تمـــــام قـلبهــا سربزنـــــی
ای عشق عجب حوصله ای داری تو!
هرچندکه نستـوه فــرو می افـتاد
با اینهمه اندوه فــــــرو می افتاد
محکم ترازآنی که گمان میبردم
جای تو اگر کوه فــرو می افتاد
کم حـــرف ازاین قـطاروازریل بــزن
کم حرفِ موبایل وفایل وایمیل بـــزن
یک لحظــــه دل آهـنی ات را بَــردار
حرفی هم ازعشق وشوروازمیل بزن
باجان ودلــم سرشته ام عشــق تورا
باهستی خود فرشته ام !عشق تو را
خورشیـــداگرزدفـتــرم می تابـــــــد
یک عمردرآن نوشته ام عشق تورا
شیرین تری از خوشه سرخ گیلاس
خوشبوتری ازنسیـم سُکــر آوریاس
انگارخـــدا ســــرزده اَزچـشمـانـت
وقتی که نگاه می کنـی با احـسـاس
اُف بَـــرسَرو روی اینچنـین زنــدگیی
تاریکی ومرگ است، نبیــن زنــدگیی
هرسنگ زدم، دل همه ازدست توبود
نامــردی اگـرراضی ازاین زنــدگیی
درآبــی چـشمـت آب رامــی بـیـنــم
سرچشمه ی شعرِناب رامی بینــــم
ازاین شب تاریک به روزم برسان
درچشـــم تـوآفتـــاب رامی بـیـنـــم
دردامنه من سنگ صبورش بودم
دلگــرمی راه، راه دورش بـــودم
برقله مــرا زِچـشمهایش اَنداخـت
انگارکه من ننگ غرورش بـودم
مُردارشدی به دســت کرکـــس دادت
بی ارج شدی به خاروبه خَــس دادت
لعنت به تــــوکه آبــرویــم رابُــــردی
ای دل که به هرکه دادمت، پس دادت
پیش توسیاه، صورت بدبختــــــی
آنجاکه تویی، نیست درآنجاسختی
زیبایی دنیــــاهمه دردیدن توسـت
ای قوی سپیدِ برکه ی خوشبختـی
راه تـواَگــرچــراغ، خاموشـــم کـــن
من زَهرم ،اگرکه خواستی نوشم کن
باید تو به روزِروشن دل برســـــی!
من یک شب تیره اَم، فراموشــم کن
گفتند نمـی رسی، کـه این رؤیایسـت
اودخترشاه وتـوگــدا،مــرد بأیســـت!
فــریاد زَدم که گوششـــان کــربشـود
من پاپتی ام، ولی دلم لخت که نیست
دریک شـــب بَــد زِچـشــم ماه اُفـتــادیـم
درظلمــت یک شــب ســــــیاه اُفــتادیــم
ازماست که برماست، شکایت چه کنیم؟
کــوریــم که ازچاله به چـــاه اُفـتادیــــم
امشب گل ماهپـاره ای می رویـــد
دربسترشب، ستـاره ای می رویـد
الهام به من نویدشعـری داده اسـت
امشب غـزل دوباره ای می رویـد
درراه رسیدن به تـودیـــوارشکفت
ازهرتنه ی درخـت یک دارشکفت
با یادِ رسیدن به تو،باعشــق وامید
درباغچه گـل کاشتــم وخارشکفت
(( تورومی خوام))
تورومی خوام، تورومی خوام، که چشات محرم رازه
تورومی خوام ،تورومی خوام، بیش ازاین به تونیـازه
تورومی خوام ،تورومی خوام، ای همه هستــی دنیـــا
ای شراب سرخ چشمات، واسـه من مستـــی دنیـــــــا
نذاراین قایق کوچیک، گم شه توو وسعـت گـــرداب
نــــذاراین شبگـردعاشـق، بمـــونه بی شــب ومهتـاب
نذاراین پرنده ی عشـق، بسـوزه، دلـــش کبــاب شـــه
گل من! نذارکه دنـیـا،رو سـرش یه شــب خــراب شه
تورومی خوام، تورومی خوام، که توخوب ومهربونی
واســه لحظه های تنهـــا،نازنیـــن! تـــوهمـــزبــونــی
سـفـــره ی دلـــم پُــرازخـــون، شـده مـث یه قـــنـاری
عطــش دوری منوکُـشــت، نمی خوای یه روزببـاری
می دونــم میاد یه روزی، تــومیــــای واسه همیشـــه
نقــش اون خیالِ سبـــزت، تــوو دلــم میزنه ریشـــــه
چشامـــــوبه جـــــــاده بستم، میــــــای ازمسیرغربت
دل سرد و برفی من، گـــُر می گیـــــره ازمحبت
